#RedSeaRiskOilReturns100

OIL JUMPS AGAIN #Produkcja ropy w Arabii Saudyjskiej spada o 23% do najniższego poziomu od 36 lat, gdy zamknięto szlaki w Cieśninie Hormuz i Morzu Czerwonym Produkcja ropy w Arabii Saudyjskiej spadła w sierpniu do 6,24 miliona baryłek dziennie, co oznacza spadek o 23% w porównaniu z lipcem i jest najniższym miesięcznym poziomem zgłoszonym przez królestwo od 1990 roku. Ta liczba jest wyraźnym wskaźnikiem skutków wojny z Iranem i kampanii Houthich na Morzu Czerwonym dla największego na świecie eksportera ropy. #Arabia Saudyjska nadal dysponuje odwiertami, rurociągami i teoretyczną nadwyżką mocy produkcyjnych. Coraz bardziej brakuje jednak niezawodnego sposobu na eksport baryłek. W lipcu produkcja #Arabii Saudyjskiej odbiła do około 8,14 miliona baryłek dziennie podczas krótkiego zawieszenia walk. W sierpniu ten wzrost zniknął. Produkcja spadła o około 1,9 miliona baryłek dziennie. Eksport ucierpiał jeszcze bardziej. Śledzenie tankowców wskazało, że wysyłki ropy #Arabii Saudyjskiej wyniosły zaledwie około 3,1 do 3,2 miliona baryłek dziennie, co jest najsłabszym poziomem od ponad dekady. Przed wojną #Arabia Saudyjska regularnie eksportowała ponad 7 milionów baryłek dziennie. Problemem jest geografia. Cieśnina #Hormuz, przez którą zwykle przechodzi około jedna piąta światowego morskiego transportu ropy, stała się strefą wojny po eskalacji konfliktu z #Iranem. Ruch tankowców załamał się, ponieważ ataki i groźba kolejnych uderzeń uczyniły trasę #Zatoki coraz trudniejszą do wykorzystania. #Arabia Saudyjska miała oczywistą alternatywę. Rurociąg Wschód-Zachód został zbudowany właśnie na wypadek kryzysu w Hormuzie. Przewozi ropę przez królestwo do Yanbu nad Morzem Czerwonym, umożliwiając dotarcie saudyjskiej ropy do tankowców bez przechodzenia przez cieśninę. Ale alternatywna trasa jest teraz również atakowana. Houthi w #Jemenie przekształcili południowe Morze Czerwone i Bab el-Mandeb w kolejną strefę zagrożenia. Ich ataki na żeglugę, połączone z uderzeniami w cele saudyjskie, uczyniły trasę przez Morze Czerwone znacznie mniej niezawodną. To pozostawia #Rijad ściśnięty między dwoma morskimi wąskimi gardłami. Gdy ropa nie może być eksportowana, produkcja musi w końcu zostać zmniejszona. Zbiorniki magazynowe mogą złagodzić pierwszy szok. Nie mogą jednak pochłonąć nieograniczonej liczby baryłek dziennie. Aramco ma więc coraz prostszy wybór: zmniejszyć produkcję lub nadal napełniać magazyny ropą, która nie ma niezawodnej drogi wyjścia. Istnieje ważne rozróżnienie w liczbach. Arabia Saudyjska zgłosiła w sierpniu 7,12 miliona baryłek dziennie „dostaw na rynek”, czyli prawie 900 000 baryłek więcej niż oficjalna produkcja. Różnica wskazuje na wykorzystywanie zapasów, by utrzymać zaopatrzenie klientów. To daje trochę oddechu. Nie rozwiązuje jednak problemu. Zapas może pokryć tymczasowe zakłócenia. Nie może na stałe zastąpić działających tras eksportowych. Rynek zaczął wyceniać tę różnicę. Ropa Brent przekroczyła w tym tygodniu 100 USD za baryłkę i handlowała się wokół 107 USD, gdy nasiliły się ataki na żeglugę i infrastrukturę energetyczną Arabii Saudyjskiej. To gwałtowny wzrost z poziomu około 70 USD sprzed wojny. Arabia Saudyjska już doświadczyła podobnego szoku produkcyjnego podczas konfliktu. Produkcja spadła do około 6,32 miliona baryłek dziennie w kwietniu, zanim odbiła w czerwcu i lipcu. Schemat staje się trudny do zignorowania. Gdy zagrożona jest jedna trasa eksportowa, Arabia Saudyjska może przekierować baryłki. Gdy sporne są zarówno Hormuz, jak i Morze Czerwone, nadwyżka mocy królestwa staje się znacznie mniej użyteczna. I to jest większy problem dla rynku ropy. Arabia Saudyjska tradycyjnie jest producentem, do którego wszyscy zwracają się, gdy brakuje dostaw. Rijad zwykle może odkręcić kurki i wysłać dodatkową ropę na rynek. Ale nadwyżka mocy stojąca za zamkniętą lub niebezpieczną trasą żeglugową nie jest tym samym, co nadwyżka dostępna dla konsumentów. Ten sam problem dotyczy innych producentów z Zatoki. Większość ropy z tego regionu ostatecznie zależy od niewielu strategicznych szlaków wodnych. Zakłóć jeden i ładunki można przekierować. Zagroź oba jednocześnie, a cały system logistyczny zaczyna się zaciskać. Liczba 6,24 miliona baryłek nie powinna być więc postrzegana jedynie jako kolejna miesięczna statystyka produkcji. To ostrzeżenie dotyczące infrastruktury. Arabia Saudyjska spędziła dekady, przygotowując się na kryzys w Hormuzie. Rurociąg Wschód-Zachód był jednym z ubezpieczeń królestwa na wypadek właśnie takiego scenariusza. Teraz wojna wystawia na próbę samo ubezpieczenie. Jeśli walki będą trwać, a obie trasy pozostaną sporne, Arabia Saudyjska będzie musiała coraz bardziej polegać na zapasach, ograniczonych korytarzach żeglugowych i tym, co tankowce zdecydują się podjąć ryzyko. To stawia rynek ropy przed zupełnie innym pytaniem niż przed wojną. Już nie chodzi tylko o to, ile ropy Arabia Saudyjska może wyprodukować? Chodzi o to, ile ropy Arabia Saudyjska może niezawodnie dostarczyć? Obecnie odpowiedź szybko spada. Jeśli chcesz, mogę też uczynić to bardziej w stylu Inside Paradeplatz / Lukas Hässig, z bardziej prowokującym wstępem i ostrzejszym ostatnim akapitem.