Post

"Ik geloof niet meer in 'liefde'." Manolo Arroyo, Global Head of Marketing van Coca-Cola, deed deze uitspraak op een brancheconferentie die veel opschudding veroorzaakte binnen de marketinggemeenschap. De hier genoemde "liefde" is geen emotionele verbinding, maar de merkpassie die de marketingindustrie al lang als leidend principe beschouwt. Volgens hem kunnen consumenten een merk leuk vinden, zijn merchandise bewonderen en het prijzen op sociale platforms, maar zonder echt consumentengedrag is deze goodwill van beperkte waarde voor de bedrijfsvoering. Tegenwoordig zijn de criteria van Coca-Cola voor het beoordelen van marketingkwaliteit fundamenteel veranderd: het prioriteren niet langer de voorkeur van consumenten en merkidentiteit, maar de focus op het meest tastbare resultaat—of de consument de aankoop en aankoop daadwerkelijk heeft afgerond. Deze verklaring is niet puur een persoonlijke mening; hierachter schuilt een herwaardering en publieke concurrentie van Coca-Cola's wereldwijde media-, data- en technologiebedrijf ter waarde van 4 miljard dollar. Partners zijn al vastgesteld in de Noord-Amerikaanse, Japanse en Koreaanse markten, met Noord-Amerika naar Publicis, en Japan en Zuid-Korea naar Dentsu; In de overige markten concurreren WPP en Publicis fel, met resultaten die naar verwachting in de herfst van 2026 worden aangekondigd, terwijl creatieve en PR-bedrijven het oorspronkelijke WPP Open X-systeem zullen behouden. Arroyo's publieke verklaring stelt in feite nieuwe standaarden voor deze enorme biedingen. Decennialang draaide de logica van merkmarketing altijd om "merkwaarde." Gunstigheid, gebruikersdiscussie en bereidheid om aanbevelingen aan te bevelen zijn kernmaatstaven om merksucces te meten. Maar de realiteit blijft dit patroon blootleggen