Roger波杰克🐎

拥抱AI | 跟随热点 | 币股双修 | 一二级都搞

16Obserwowane

344obserwujący

Feed

Transmisja na żywo

Feed

Treści VC już sięgnęły poziomu partnerów. Była dyrektor generalna ds. inwestycji strategicznych w Alibaba, Jiang Shanshan, oraz założycielka i menedżerka artystów w Yixin Entertainment, Yang Tianzhen, wspólnie założyły nowy fundusz: Helios Venture (赫励资本). Inwestują w AI, inteligencję ucieleśnioną, fuzję jądrową i interfejsy mózg-komputer. Podział obowiązków jest jasny: Jiang Shanshan: badania i inwestycje Yang Tianzhen: relacje z LP, treści i wpływ Jiang Shanshan dołączyła do Alibaba w 2018 roku, odeszła w tym roku po ośmiu latach. W ciągu ostatnich trzech lat prowadziła ponad dziesięć projektów z zakresu zaawansowanych technologii, łącznie o wartości ponad 10 miliardów juanów, a jej flagowym projektem jest Kimi z ciemnej strony Księżyca. LP zapytali ją: Po odejściu z Alibaba, na jakiej podstawie nadal zdobywasz najlepsze projekty? Odpowiedziała, że dzięki tworzeniu treści. Nie chodzi o zatrudnienie młodej osoby do tego zadania, ale o bezpośrednie zaproszenie Yang Tianzhen na partnera. Jej oryginalne słowa: zdolności inwestycyjne to 1, a treści to zero z tyłu. Ta logika się sprawdza. Ruch jest zbyt rozproszony, startupy walczą o uwagę użytkowników, a VC o uwagę przedsiębiorców. W artykule a16z z czerwca tego roku „New Media, One Year In” jest to powiedziane wprost: aby wygrać, musisz bezpośrednio dotrzeć do odbiorców; aby to zrobić, musisz być interesujący. Ale zero nie jest wszechmocne. Jiang Shanshan mówi, że w dziedzinie robotyki potrzebny jest PR, ponieważ nie ma jasnych kryteriów oceny; w przypadku dużych modeli nie jest to potrzebne, bo twój model jest twoim wyrazem. Treści są wartościowe tylko tam, gdzie kryteria jeszcze nie zostały ustalone. Yang Tianzhen też nie jest tylko do pokazania się. Wiele instytucji zapraszało ją na venture partnera, ale odmówiła: to wciąż bycie z boku, „aby naprawdę się zaangażować, trzeba wejść do gry”. Według niej, zarządzanie artystami i inwestowanie to w istocie to samo: stawianie na ludzi, pomaganie im w rozwoju i zwiększanie ich wpływu. Ma też profesjonalne podejście: nie każdy założyciel nadaje się na osobisty IP, jeśli osoba nie pasuje, to marnuje dużo czasu. Wybrała też odpowiedni moment. Jiang Shanshan mówi, że teraz jest dobry rok na fundusze (Vintage), po korekcie rynku wyceny będą lepsze. Przyznaje, że sama wyszła za późno, powinna była zacząć na początku roku. Jej fundament to osiem lat w Alibaba: dobry strzelec powstaje dzięki amunicji. Najpierw trzeba dobrze zrozumieć rynek i kluczowe czynniki sukcesu, potem dobrze poznać ludzi, wybrać firmy bez słabych punktów, ale z jednym mocnym atutem. Następny rynek z opóźnieniem czasowym, który wskazała, to AI for Science i AI w farmacji, cały łańcuch przemysłowy zostanie przebudowany. To też kierunek, na który cały czas zwracam uwagę. Jest też ciekawostka. W czerwcu tego roku Yang Tianzhen została zauważona podczas nocnego spaceru z mężczyzną, media rozrywkowe spekulowały o romansie; w środowisku technologicznym mówi się, że to były wiceprezes produktu Feishu, Shi Kaiwen. Patrząc wstecz, mogli wtedy rozmawiać o Term Sheet. Sequoia właśnie opublikowała „The Sequoia of Tomorrow”, robiąc cięcia: zamyka biuro w Londynie, zatrzymuje akcelerator Arc i program Scouts, łączy zespoły wczesnych i późnych inwestycji, wyrównuje poziomy partnerów, odwołuje poniedziałkowe spotkania partnerów. Helios robi odwrotnie: dodaje partnera ds. treści. Stare fundusze robią cięcia, nowe fundusze dodają. Stawiają na to samo: organizacja funduszu staje się przewagą konkurencyjną.

Procesor celowo zaprojektowany jako kiepski, który przesłał koreańskie topowe HBM do Chin, zarabiając 10-krotną różnicę cenową B300, HBM, każda generacja ma swoje gorączki złota. Shenzhen, młody człowiek w wieku dwudziestu kilku lat, noszący luksusową koszulę z logo widocznym z całego pokoju, wygląda na znacznie starszego niż jest. Jego codzienna praca polega na siedzeniu pomiędzy kupującymi a sprzedającymi i pośredniczeniu w czymś, co nie może ujrzeć światła dziennego: HBM z Korei, obecnie najbardziej deficytowy komponent do chipów AI. Po trzech latach w tej branży stał się bardzo bogaty. Na drugim końcu łańcucha jest Seul. Operatorem jest mężczyzna po czterdziestce, biegle władający koreańskim i chińskim, spędził większość życia w koreańskim przemyśle półprzewodników i doskonale zna tamtejsze zasady biznesowe. Na papierze prowadzi zwykłą firmę projektującą chipy. Ale ta firma ma dziwny produkt: procesor serwerowy, tani i o słabej wydajności, tak słabej, że żaden centrum danych nie chciałby go używać. To nie jest porażka, to cel projektowy. Dzięki temu „kiepskiemu” procesorowi ma idealny pretekst, by zamówić u Samsunga i SK Hynix najlepsze na świecie HBM. Wszyscy zajmujący się chipami AI wiedzą, że prawdziwym deficytem i wartością nie jest procesor, lecz kilka warstw pamięci obok niego. Towar został zamówiony, kolejnym krokiem jest „makijaż”. Kilka specjalistycznych zakładów montażowych lutuje topowe HBM i ten kiepski procesor na jednej płytce. Sztuczka polega na amerykańskich przepisach kontrolnych: czy taka kombinacja podlega kontroli, zależy od mocy obliczeniowej procesora. Procesor jest na tyle kiepski, że cały moduł znajduje się poniżej linii kontroli — odprawiany jest jako procesor według kodu towarowego, legalnie opuszcza kraj. Moduł jest transportowany do Hongkongu, gdzie przechodzi przez granicę w inny sposób: zatrudnieni kurierzy, wielu z nich codziennie przekracza granicę, przenoszą towar kawałek po kawałku niczym mrówki. Po dotarciu do Chin czeka na niego warsztat prowadzony przez wspólnika. Pracownicy podgrzewają moduł do odpowiedniej temperatury i ostrożnie zdzierają HBM. Kiepski procesor, który towarzyszył mu przez całą drogę, kończy swoją misję i jest wyrzucany jak zużyty rekwizyt. Zdzierane HBM trafiają do młodego człowieka z Shenzhen i wchodzą na prawdziwy rynek. Według doniesień, końcowym klientem tych towarów jest Huawei: Huawei poinformowało niektórych klientów, że znaczna część ich następnej flagowej generacji chipów Ascend 960DT będzie używać HBM Samsunga i SK Hynix, a termin został przyspieszony do pierwszego kwartału 2027 roku. Na czarnym rynku jedna warstwa HBM3E osiąga cenę około 4 000 dolarów, a jeden chip AI potrzebuje 6 do 8 warstw — sama pamięć jest warta dwadzieścia do trzydziestu tysięcy dolarów. Rok temu taka warstwa w Chinach kosztowała zaledwie kilkaset dolarów. Ta sama warstwa HBM3E, sprzedawana przez Samsunga i Hynix dużym klientom na podstawie długoterminowych umów, według branżowych raportów kosztuje około czterystu do pięciuset dolarów; w Shenzhen cena wzrasta do 4 000 dolarów, prawie dziesięciokrotnie więcej. Jeden chip z 8 warstwami pamięci, której cena na umowie długoterminowej wynosi trzy do czterech tysięcy dolarów, jest sprzedawany w Shenzhen za 32 000 dolarów. Różnica cenowa samej pamięci w jednym chipie wynosi prawie 30 000 dolarów. Huawei właśnie podniósł sugerowaną cenę Ascend 950DT do ponad 250 000 juanów, około 37 000 dolarów. Pamięć na czarnym rynku w jednym chipie prawie dorównuje cenie całego flagowego chipu Huawei. SK Hynix odpowiedział, że ściśle przestrzega amerykańsko-koreańskich przepisów eksportowych i od 2020 roku nie dostarczał towarów Huawei. To prawdopodobnie prawda. I to jest najbardziej ironiczna część całej historii: oficjalne kanały nie przepuściły ani ziarenka piasku, a każdy element łańcucha jest „zgodny z przepisami” — kontrola skupia się na mocy obliczeniowej procesora, podczas gdy wartość leży w tych warstwach pamięci, które można zdjąć i sprzedać osobno. Reguły źle mierzą, co jest ważne. Na koniec historii operator już podjął decyzję. Planuje sprzedać swoje udziały w przyszłym roku i wycofać się. Nie dlatego, że nie zarabia, ale dlatego, że zbyt wiele osób nauczyło się tego schematu. Cena jednej warstwy pamięci wzrosła z kilkuset dolarów do 4 000 dolarów w ciągu roku, taka różnica cen nie może pozostać ukryta. Zyski z szarego biznesu należą tylko do tych, którzy pierwsi zrozumieli zasady: gdy model zostanie opisany w raportach i skopiowany przez konkurencję, różnica cen zniknie, a ryzyko pozostanie dla ostatnich. Więc prawdziwe pytania na przyszłość to nie czy ten łańcuch zostanie rozbity, ale: - czy USA zmienią kryteria kontroli z „mocy obliczeniowej procesora” na „pamięć w module”; - czy Korea zacznie poważnie badać kierunki eksportu HBM. Jeśli kryteria się nie zmienią, rozbicie tego łańcucha tylko stworzy kolejny. W końcu logo na koszuli młodego człowieka z Shenzhen nie będzie ostatnim. Źródło: The Information „How Smugglers Get Expensive Memory Chips to China from South Korea” (2026.11.2)