22–27 września globalne wytyczne makroekonomiczne: Po podwyżce stóp! Szczyt Chiny-USA przejmuje pałeczkę od banków centralnych, globalna płynność wchodzi w fazę ponownego równoważenia! Przepraszam, że z powodu ciągłych podróży służbowych w zeszłym tygodniu, ramy makroekonomiczne na ten tydzień zostały opóźnione i dopiero teraz mam czas je uporządkować. Tydzień już w połowie, więc tym razem ramy będą uproszczone. W zeszłym tygodniu, wraz z potwierdzeniem podwyżki stóp przez jena, praktycznie cały światowy cykl makroekonomiczny podwyżek stóp finansowych zsynchronizował się, a w tym tygodniu główną osią jest złagodzenie stosunków handlowych wynikające ze szczytu Chiny-USA oraz możliwość powrotu Bliskiego Wschodu do stołu negocjacyjnego. Najbardziej bezpośrednim efektem jest spadek cen ropy Brent, co zmniejsza obawy o globalną inflację. Logika makroekonomiczna tego tygodnia: #美联储官员密集发声，加息还要持续多久？ Realizacja podwyżek stóp w USA, Europie i Japonii → wzrost globalnej stopy wolnej od ryzyka → przeszacowanie rynku obligacji → spadek cen ropy → marginalne zmniejszenie presji inflacyjnej → szczyt Chiny-USA → odbudowa apetytu na ryzyko → ponowny wybór między aktywami ryzykownymi a bezpiecznymi. W tym wzroście stopy wolnej od ryzyka + przeszacowaniu rynku obligacji + złagodzeniu presji inflacyjnej + odbudowie apetytu na ryzyko są kluczowymi liniami brzegowymi makroekonomicznymi, które są trudne do zauważenia przez rynek, ale wpływają na zmienność rynku w kluczowych momentach. Dlatego głównym punktem tego tygodnia jest to, że banki centralne na całym świecie aktywnie zacieśniają płynność, ale czy relacje dyplomatyczne mogą zmniejszyć premię za ryzyko i uczynić aktywa ryzykowne bardziej atrakcyjnymi? Po pierwsze, szczyt Chiny-USA. 1. Przed wizytą chińskich przywódców w USA, obie strony prowadziły intensywne rozmowy telefoniczne, He Lifeng i Bassett spotkali się ponownie w Nowym Jorku, aby omówić kwestie handlowe. 23 września chińscy przywódcy oficjalnie odwiedzili USA. Z przygotowań wynika, że ta wizyta nie była jedynie czysto dyplomatyczna

14–20 września globalne wytyczne makroekonomiczne: koniec podwyżek stóp! Kolejne decyzje banków centralnych USA i Japonii, globalna płynność przechodzi prawdziwy test wytrzymałości Tygodniowy łańcuch logiki makroekonomicznej: Wysokie ceny ropy → Uporczywa inflacja → Podwyżki stóp przez Fed → Podwyżki stóp przez Bank Japonii → Zwężanie się różnicy stóp procentowych między USA a Japonią → Przyspieszone zamykanie arbitrażu różnic stóp → Zaostrzenie globalnej płynności → Przesunięcie płynności → Dezinwestycje i przeszacowanie aktywów ryzykownych Po danych CPI z zeszłego tygodnia prawdopodobieństwo podwyżki we wrześniu wzrosło do około 88,5%, a media i rynek zaczęły określać ten tydzień jako pierwszą podwyżkę stóp Fed w 2026 roku. Podwyżka stóp przez Bank Japonii jest również bardzo prawdopodobna, a rynek oczekuje kolejnych podwyżek! 1. Czy Fed podniesie stopy, nie jest już kluczowe; ważniejsze jest, jak po podwyżce wytłumaczyć tę decyzję! #本周FOMC揭晓，加息能否落地？ 2. Dane CPI za sierpień wykazały wzrost o 0,3% m/m, wyższy niż oczekiwane 0,2%. Po silnym rynku pracy nie ma wystarczających dowodów na spowolnienie inflacji, co jest głównym powodem wzrostu prawdopodobieństwa podwyżki we wrześniu. 3. Obecnie CME pokazuje prawdopodobieństwo podwyżki na poziomie 88,5%. Jeśli prawdopodobieństwo mieści się w przedziale 80%-90%, oznacza to, że rynek praktycznie zakłada podwyżkę i zaczyna ją wyceniać. Dlatego w tym tygodniu poza pytaniem o podwyżkę, kluczowe będzie, czy wrześniowy wykres punktowy pokaże możliwość drugiej podwyżki w tym roku oraz jak Waller opisze inflację energetyczną i przyszłą politykę. 4. Możliwe scenariusze podzieliłem na trzy kategorie: gołębia podwyżka, jastrzębia podwyżka oraz niespodziewany brak podwyżki. a. Gołębia podwyżka, potwierdzenie podwyżki o 25 punktów bazowych

Globalne zacieśnianie polityki pieniężnej w przyszłym tygodniu? Napędzanie wilków i tygrysów, czy jednoczesne podwyżki stóp procentowych sprzyjają powrotowi płynności do dolara? #PPI、CPI公布后，多家机构上调9月加息预期 Strefa euro już zakończyła podwyżki stóp w tym tygodniu, a w przyszłym czekają nas posiedzenia Rezerwy Federalnej i Banku Japonii. Jeśli USA i Japonia potwierdzą podwyżki stóp, niezależnie od tego, czy Fed podkreśli pojedyncze czy wielokrotne podwyżki, w krótkim terminie świat wkroczy w fazę jednoczesnego zacieśniania polityki pieniężnej. W tym momencie wielu może powiedzieć, że globalne podwyżki stóp sprzyjają powrotowi płynności do dolara, ale ta logika jest zbyt ogólna. Globalne jednoczesne podwyżki najpierw powodują zacieśnienie płynności, a dopiero potem następuje wybór kierunku płynności. Wybór ten nie jest w 100% skierowany na dolara; zależy to od tego, czy różnica stóp procentowych między aktywami dolarowymi a euro i jenem jest wystarczająco atrakcyjna, a także od przyszłego kierunku dolara i popytu na bezpieczne aktywa. Najpierw spójrzmy na tempo podwyżek i kierunek dolara. Jeśli dolar podnosi stopy bardziej jastrzębio i dłużej, a Europejski Bank Centralny i Bank Japonii robią to wolniej, dolar ma przewagę i przyciąga płynność. Jeśli podwyżki są jednoczesne i jastrzębie w USA, Europie i Japonii, to stopy procentowe rosną synchronicznie, a płynność może się rozdzielić; aktywa dolarowe w tym momencie nie mają 100% atrakcyjności. Jeśli euro i jen są bardziej jastrzębie i działają szybciej, a Fed podnosi stopy łagodniej, prawdopodobieństwo powrotu płynności do dolara jest niższe. Mówiąc prosto, jeśli rynek oczekuje, że dolar będzie utrzymywał wysokie stopy procentowe przez długi czas lub będzie je obniżał, podczas gdy Europa i Japonia będą kontynuować podwyżki, płynność nie wróci w całości do systemu dolara. Spójrzmy teraz na aktywa dolarowe oraz euro i jena. Rentowność amerykańskich obligacji jest obecnie atrakcyjna dla rynku, ale w...

Najnowsze wydarzenia dotyczące sytuacji między USA a Iranem — podwójna gra militarna i dyplomatyczna na Bliskim Wschodzie, częste mediacje wielu stron, czy to przyczyni się do powrotu USA i Iranu do stołu negocjacyjnego? Po dwóch dniach różne strony zaczęły intensywnie podejmować działania dyplomatyczne wokół sytuacji na Bliskim Wschodzie między USA a Iranem. Ze strony Iranu minister spraw zagranicznych udał się do Nowego Jorku na Zgromadzenie Ogólne ONZ, przed wyjazdem do USA przesiadł się w Katarze, który jest obecnie kluczowym mostem komunikacyjnym między Iranem a USA, a Trump wyraźnie zapowiedział spotkanie z irańskim ministrem spraw zagranicznych w Nowym Jorku. Ten moment, w połączeniu z obecnością chińskiego przywódcy w Nowym Jorku, sprawia, że sytuacja między USA a Iranem może być szybko i prywatnie negocjowana oraz posuwana do przodu właśnie tam. #特朗普将会晤海湾六国，伊朗局势迎关键节点 W tym samym czasie, gdy irański minister spraw zagranicznych udawał się do USA, Pakistan, jako kluczowy mediator w sytuacji między USA a Iranem, minister spraw wewnętrznych Mukhsin Naqvi udał się 21. dnia do Teheranu. Chociaż wizyta Naqvi była wyraźnie związana z kluczowymi opiniami USA, jego obecność w Teheranie prawdopodobnie miała na celu przygotowanie do dalszych mediacji. Obie strony, USA i Iran, nadal utrzymują presję militarną i dyplomatyczną. Pod kierownictwem Iranu, siły Huti nadal stanowią zagrożenie dla cieśniny Mandeb, a cieśnina Ormuz pozostaje w stanie ograniczonej żeglugi. Iran kontynuuje wywieranie presji na USA poprzez militarne zagrożenia dla transportu energii. Ze strony USA kontynuowane są zaostrzone sankcje gospodarcze wobec Iranu, a także działania dyplomatyczne i ekonomiczne przeciwko Iranowi. Wyraźnie na obecnym etapie negocjacje i działania militarne nie wykluczają się nawzajem; zarówno działania militarne, jak i dyplomatyczne oraz sankcje gospodarcze są ważnymi kartami przetargowymi obu stron. Dopóki nie nastąpi wyraźny przełom, obie strony nie zamierzają zmniejszać intensywności działań. Ze strony Arabii Saudyjskiej i sił Huti, Arabia Saudyjska otrzymuje ciągłe...